Dermatologia estetyczna

Botox

Zabieg podskórnego wstrzykiwania toksyny botulinowej, potocznie zwanej botoksem jest uznaną, stosowaną od wielu lat, metodą wygładzania zmarszczek mimicznych. Substancja ta początkowo była stosowana w okulistyce do leczenia zeza i kurczu powiek, a także w neurologii celem korekcji połowiczego kurczu twarzy

W zależności od okolicy twarzy poddawanej terapii zabieg polega na kilkunastu, prawie bezbolesnych, iniekcjach botoxu w okolicę kurzych łapek, zmarszczek czoła, okolicę międzybrwiową i in.. Wstrzykiwana podskórnie substancja czasowo blokuje przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe w zakresie leczonego obszaru. Mięsień docelowy nie marszczy się, a skóra go pokrywająca ulega wygładzeniu. Preparat działa jedynie w obrębie mięśnia, do którego został wstrzyknięty, podczas gdy pozostałe mięśnie funkcjonują jak dotychczas. Przed zabiegiem lekarz określa optymalną ilość jednostek botoxu potrzebną do wygładzenia zmarszczek danego obszaru twarzy, która jest indywidualna dla każdego pacjenta. Pierwsze efekty widoczne są już po kilku dniach po zabiegu, a pełen efekt pojawia się do 14 dni i utrzymuje średnio 4-6 m-cy. W tym czasie pacjent traci przyzwyczajenie używania niektórych mięśni mimicznych. Efekt ten może w pewnym stopniu pozostać, czyniąc zabieg z zastosowaniem toksyny botulinowej niejako prewencyjnym w powstawaniu zmarszczek mimicznych twarzy.

Wskazania do zabiegu:

Toksyna botulinowa jest szczególnie skuteczna do usuwania zmarszczek górnej części twarzy ( poziome zmarszczki na czole, zmarszczek między brwiami, "kurze łapki"). Efektywność zabiegu jest największa u pacjentów posiadających zmarszczki mimiczne. W przypadku zmarszczek bardzo głębokich i mocno utrwalonych może zaistnieć konieczność uzupełnienia zabiegu poprzez wypełnienie częściowo wygładzonej zmarszczki preparatem kwasu hialuronowego.

Toksyna botulinowa podana miejscowo nie ma działania ogólnoustrojowego.

Przeciwwskazania:

-ciąża i laktacja- brak doświadzceń i badań dotyczących przeprowadzenia zabiegiegu w w/w grupach kobiet

-choroby neurologiczne- miastenia gratis, ch. Lamberta-Eatona

-alergia na albuminę ludzką

- stosowanie antybiotyków z grupy aminoglikozydów i spektynomycyny

Mezoterapia

Mezoterapia jest metodą leczniczą wykorzystywana w medycynie od lat siedemdziesiątych ub.wieku, a wachlarz stanów chorobowych w leczeniu których stosuje się ją z powodzeniem stale się poszerza. Dziedziną medycyny, w której mezoterapia zajmuje szczególne miejsce jest niewątpliwie medycyna estetyczna.

Mezoterapia ( intradermoterapia) jest zabiegiem przeprowadzanym wyłącznie przez lekarzy i polega na punktowym wstrzykiwaniu odpowiednio dobraną igłą i strzykawką niewielkiej ilości preparatu na odpowiednią głębokość skóry w odstępach ok.0,5 cm. Pozwala to na dostarczenie w głąb skóry biologicznie czynnych związków, których wielkość lub budowa cząsteczki uniemożliwa wprowadzenie inną drogą (tj. w postaci kremów, serum, jontoforezy itd.)

Do zabiegu wykorzystuje się preparaty gotowe lub sporządzane przez lekarza mieszaniny aktywnych składników tzw. „koktajle” dobierane indywidualnie do rodzaju zabiegu, potrzeb i oczekiwań pacjenta. Mezoterapia stanowi doskonałą profilaktykę w starzeniu się skóry, wypadaniu włosów, powstawaniu cellulitu.

Technika zabiegów:

Przed przystąpieniem do zabiegu, należy dokładnie oczyścić skórę (bardzo starannie usunąć

makijaż), a następnie zdezynfekować miejsca do zabiegu np. wodą utlenioną.
Preparat podajemy wykonując wstrzyknięcia śródskórne, na głębokość 0,5 - 4 mm, w odstępie, co 4 - 5mm. Używamy do tego igły o wymiarze 0,4 x 4 mm. Ostrzykujemy całe powierzchnie wymagające regeneracji. W przypadku zmarszczek nakłucia robimy wzdłuż zmarszczek, a następnie w odstępach po obu stronach bruzd. Można ostrzykiwać wszystkie zmarszczki: kurze łapki, mimiczne ust, cienkie zmarszczki na policzkach i szyi. Po zabiegu ponownie dezynfekujemy miejsca wkłucia.

Zalety zabiegu mezoterapii:

- Odmładzanie skóry: substancje dostarczane w iniekcjach (kwas hialuronowy, krzemionka organiczna, preparaty multiwitaminowe) nawilżają skórę oraz stymulują fibroblasty do produkcji kolagenu i elastyny w wyniku czego skóra sprawia wrażenie młodszej, dobrze napiętej, odpowiednio nawilżonej)

-Leczenie wspomagające cellulitu: wstrzyknięte substancje poprawiają mikrokrążenie w tkance podskórnej oraz zwiększają metabolizm komórek tłuszczowych prowadząc do ujędrnienia skóry i zmniejszenia efektu „skórki pomarańczowej”

-Leczenie wspomagające wypadania włosów. Substancje (minoksydyl, dekspantenol, oligoelementy) regenerują strukturę włosa i hamują proces wypadania

-Leczenie wspomagające rozstępów skóry

 

Niedogodności i zjawiska, które mogą wystąpić w trakcie i bezpośrednio po zabiegu mezoterapii:

-nieznaczny ból podczas iniekcji, który może być zminimalizowany wcześniejszym zastosowaniem kremu znieczulającego;
-wybroczyny lub siniaki będące wynikiem wkłucia igły w podskórne, niewidoczne dla lekarza naczynie krwionośne. Wchłaniają się w ciągu kilku dni po zabiegu
-rumień lub obrzęk nakłuwanej okolicy ustępujący zazwyczaj do kilku, kilkunastu godzin. Nie jest to reakcja alergiczna.
-stany zapalne- bardzo RZADKO. Są najczęściej wynikiem nieprawidłowej pielęgnacji skóry po zabiegu np. zbyt szybkie nałożenie makijażu
-reakcje alergiczne są również bardzo rzadkie, najczęściej przejściowe, jeśli występują objawiają się rumieniem i świądem.

Przeciwwskazania:

-ciąża i okres karmienia
-alergie
-miejscowe stany infekcyjne skóry (bakteryjne, grzybicze, wirusowe)
-przyjmowanie preparatów przeciwzakrzepowych i niesterydowych leków przeciwzapalnych)- względne przeciwwskazanie
-choroby ogólnoustrojowe- względne przeciwwskazanie

Aby osiągnąć oczekiwane efekty, należy wykonać serię zabiegów - najczęściej wg schematu: 1 zabieg tygodniowo wciągu 8 tygodni, a następnie zabiegi podtrzymujące - jeden miesięcznie, w ciągu 3-6 miesięcy, ale oczywiście schemat ten jest indywidualnie modyfikowany w zależności od zapotrzebowania i reakcji skóry pacjenta, Należy również pamiętać, że spodziewane efekty nie występują natychmiast - wymagają powtórzeń zabiegów i czasu niezbędnego do uzyskania pożądanych reakcji.

Ogólne informacje dotyczące peelingu chemicznego

Peeling chemiczny jest zabiegiem lekarskim polegającym na kontrolowanym złuszczaniu komórek naskórka i ewentualnie skóry właściwej na skutek działania zawartych w nim związków chemicznych. Aplikowana na skórę w odpowiednim stężeniu substancja lub mieszanina substancji rozluźnia połączenia pomiędzy komórkami naskórka oraz przenika w głąb skóry wpływając na przebudowę kolagenu i elastyny, które są czynnikami podporowymi w skórze. Tym samym seria peelingów wpływa na odnowę naskórka oraz skóry, a także działa odmładzająco zmniejszając oznaki starzenia się skóry: przebarwienia, drobne zmarszczki i inne niedoskonałości. Z uwagi na konieczność unikania promieniowania UV przez 4 tygodnie po peelingu wiosna i jesień to najlepsze pory roku na przeprowadzenie zabiegu.

W zależności od głębokości działania peelingu wyróżnia się peelingi:

- powierzchowne (złuszczanie warstw naskórka)

- średnio-głębokie ( naskórek + skóra właściwa do górnej warstwy siateczkowatej)

- głębokie ( naskórek + skóra właściwa poniżej górnej warstwy siateczkowatej).

Uwaga: im głębszy peeling tym większe ryzyko skutków ubocznych np. przebarwień, blizn, zakażeń

Ogólne wskazania do peelingów chemicznych:
-fotostarzenie (zmarszczki, utrata jędrności, wiotkość skóry)
-łojotok, trądzik zaskórnikowy, grudkowo-krostkowy
-blizny potrądzikowe,
-zmiany barwnikowe (ostuda, przebarwienia pozapalne, plamy soczewicowate)
-rozstępy skórne
-nieprawidłowe lub nadmierne rogowacenie

Ogólne przeciwwskazania:

-aktywne infekcje skóry (bakteryjne, wirusowe, grzybicze)
-alergie skórne,
-świeża opalenizna, ekspozycja skóry na promieniowanie UV
-skłonność do powstawania bliznowców,
-liczne znamiona melanocytowe,
-liczne teleangiektazje,
-skóra podrażniona, uszkodzona (nadżerki, przeczosy, otarcia),
-ciężkie postacie trądzika (liczne krosty, torbiele ropne)-wymagają wcześniejszej terapii farmakologicznej,
-wysoki fototyp
-stan po zabiegu chirurgicznym w obrębie twarzy (do kilku m-cy)
-terapia doustna pochodnymi wit. A- wymagana co najmniej półroczna przerwa;
-stan po krioterapii (do 6 miesięcy),
-ciąża, karmienie piersią,
-choroby autoimmunologiczne (kolagenozy, pęcherzyce),
-choroby psychiczne

Na kwalifikację do zabiegu, której dokonuje lekarz, składa się wywiad medyczny, badanie dermatologiczne, ustalenie oczekiwań pacjenta, dobór odpowiedniego preparatu, zalecenia dotyczące postępowania pozabiegowego. W niektórych przypadkach wskazane jest stosowanie odpowiednich preparatów na 2 tygodnie przed peelingiem jako przygotowanie do zabiegu.

Na tydzień przed peelingiem nie należy stosować depilacji, elektrolizy, woskowania, ścierających gąbek, dermabrazji, retinoidów i preparatów drażniących skórę, mężczyźni nie powinni się golić w dniu zabiegu,

Zalecenia ogólne po peelingu chemicznym:

-zakaz opalania się przez min. 4 tygodnie,
-konieczne stosowanie kremów z filtrem przeciwsłonecznym o faktorze SPF co najmniej 30,
-zakaz stosowania kremów z AHA przez 14 dni,
- makijaż można nałożyć kilka godzin po zabiegu (najlepiej po 24 godzinach),
-bezwzględny zakaz zdrapywania złuszczającego się naskórka,
-wskazane intensywne nawilżanie skóry,

Efekty uboczne i powikłania, które mogą wystąpić:

-uczucie pieczenia, szczypania podczas nakładania preparatu i bezpośrednio po jego neutralizacji
-utrzymujący się rumień twarzy - zazwyczaj zaczerwienienie skóry mija w ciągu kilku godzin (w niektórych przypadkach dni) po zabiegu,
-uaktywnienie opryszczki (u nosicieli wirusa HSV),
-przejściowe zaburzenia pigmentacji lub nasilenie przebarwień- szczególnie u osób z istniejącymi przebarwieniami, które nie stosuję ochrony przeciwsłonecznej lub u osób zdrapujących złuszczający się naskórek
-powstanie keloidów u osób predysponowanych ( dotyczy głównie peelingu głębokiego)
-poszerzenie naczyń u pacjentów z teleangiektazjami

W przypadku pojawienia się jakichkolwiek powikłań należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem!

Czas rekonwalescencji oraz okres utrzymywania się efektu po peelingu zależą od rodzaju i siły działania środka złuszczającego jak również od osobniczej właściwości skóry pacjenta. W zależności od danego preparatu ustala się częstotliwość powtarzania zabiegu w celu osiągnięcia i utrzymania pożądanego efektu.